Blogiem z Krytej

Kibole są zagrożeniem polskiego społeczeństwa w takim już stopniu, że wypowiadają się o nich przedstawiciele najwyższych władz. Normalnie zaostrzono by prawo, ale prawo już jest i tak drakońsko ostre. Co dalej? Pozwólmy działać policji. W kontekście akcji, która była kompromitacją służb, prośba o przyzwolenie na “twarde działanie” brzmi naprawdę groźnie.

Nawet piewcy antykibolskiej krucjaty nie potrafią zdefiniować słowa kibol. Nie przeszkadza to premierowi w ogłoszeniu, że kibol to przestępca. Premierowi! Zaczynam się bać. Serio. Skoro dziś przestępcami są ludzie legalnie wchodzący na stadiony, to co będzie jutro? Delegalizacja LegiaLive? Zawiasy za szalik? Ścieżki zdrowia w drodze na mecz?

PS. Uważałem dotąd Leniarskiego za dobrego dziennikarza. Czytając jak zmyśla w sprawach oczywistych [aresztowano ponad 700 kiboli, którzy maszerowali ulicami Warszawy na stadion Polonii bez biletów, za to wielu z tasakami, łańcuchami i maczugami], zastanawiam się czy nie konfabulował w innych swoich materiałach.

PS2. Chyba jedynym sposobem na powstrzymanie tej medialnej histerii jest słyszalny głos jakiegoś niepolitycznego autorytetu, obnażający robienie z ludzi prostaków (w inny sposób, czyli zastąpienie chwytliwego tematu sukcesami polskiej piłki klubowej nie wierzę).

PS3. W panice moralnej jest zawsze tak, że “źli” zagrażają normalnemu społeczeństwu, np. tradycyjnej rodzinie. I oczywiście, w dyskusjach o kibolach pojawia się wątek “rodziny”, która boi się przyjść na stadion. Stawiam duże piwo temu, kto pierwszy znajdzie w mediach tezę, że przed pojawieniem się kiboli normą na polskich stadionach było rodzinne oglądanie piłki.

Umieść na Twitterze 

Mam taką tezę, że jedyną osobą związaną z KP, której zależy na Legii jest Mariusz Walter. Coś go w Legii trzyma. A właściwie ktoś. On sam. Ktoś go kiedyś przekonał (szacunek!), że piłka to dobry biznes. I Walter wierzy w to do dziś. Jest zakładnikiem samego siebie, własnego charakteru i własnych decyzji. A my jesteśmy zakładnikami Waltera.

Można powiedzieć, że nieszczęśliwie się zakochał. Niemożliwe, żeby podejmując decyzję o wejściu w Legię nie zdawał sobie sprawy z tego, że właściciele klubów na piłce nożnej nie zarabiają. Każdy realnie patrzący na ten biznes wie, że zarabiają wszyscy – piłkarze, managerowie, właściciele praw telewizyjnych, dziennikarze, sprzedawcy piwa i hotdogów obok stadionów – ale nie właściciele. Być może chwilowa fascynacja piłką, jakiś moment zauroczenia atmosferą na trybunach sprawił, że szef ITI podjął decyzję sercem a nie głową. Przez moment był kibicem.

Już nie jest. Jeśli w ostatnim czasie jakikolwiek klub zaczął odnosić sukcesy to tylko dlatego, że miał bogatego właściciela – kibica, który poza Jean Michelem Aulasem, wydawał na klub własne pieniądze właściwie ich nie licząc. Bo kibic na klubie nie zarabia, kibic na klub wydaje. Ci najbogatsi setki milionów euro.

Walter wierzy w zrobienie dobrego biznesu na piłce, dlatego ciągle zależy mu na klubie. Nikt nie jest mu w stanie wytłumaczyć, że piłkarski wielki biznes to fikcja. Każdy więc w tę fikcję brnie, dzień po dniu oddalając się od rzeczywistości. Mamy więc z jednej strony fantastyczną wizję tysięcy bogatych rodzin celebrujących w symbiozie z ultrasami sukcesy legionistów w europejskich pucharach a z drugiej strony surrealistyczne wręcz obrazki z objętych stanem wojennym trybun i konferencji człowieka pełniącego funkcję trenera. Każda rzecz, która osłabia wyrazistość wizji jest przeszkodą. Misję pokonywania przeszkód mają z kolei wierni szefowi wykonawcy, tak samo jak on wierzących, że piłka to wielki dochodowy biznes.

Paweł Kosmala twierdzi, że za 2-3 lata gdy wizja się ziści, najbogatsze kluby grające na pięknych stadionach będą miały ponad 100-milionowe budżety. Spółdzielnia Mleczarska Gostyń, znajdująca się pod względem dochodów na 500. miejscu rankingu Polityki ma już teraz ponad 300 milionów dochodu. 100 milionów to budżet średniej wielkości supermarketu w centrum miasta.

Oczywiście, istnieje jeszcze możliwość w której ktoś przekonał Waltera, że sposobem na zyski będzie wyrwanie Legii z branży której gwiazdą jest Ryszard Forbrich i przeniesienie jej do branży, której gwiazdą jest Rinke Rooyens. Okazało się jednak, że o wiele łatwiej ogląda się ładną, tańczącą pogodynkę niż dukającego piłkarza. Że Mistrza Polski nie zdobywa sie w sms-owym głosowaniu poprzedzonym werdyktem jury i że o wygranym meczu z Wisłą nie warto mówić w Dzień Dobry TVN.

Czy Walter stanie się kibicem? Wątpię. Czy porzuci błędną ścieżkę? Wątpię. Czy rozkręci w Legii biznes i osiągnie z klubem sukces? Wątpię. Nie napiszę “nie”, tylko dlatego, że jestem kibicem.

Umieść na Twitterze 

Sorry za prywatę.

Blogiem z Krytej wzięło się z prostej potrzeby dzielenia się stawianymi pytaniami i szukaniem odpowiedzi. Potrzeby, która przyświeca pewnie większości blogerów. W miarę publiczne zadawanie pytań i stawianie odpowiedzi prowokuje dyskusję. To najlepsza rzeczy w całym blogowaniu. Mogę i pewnie się mylę w wielu kwestiach, ale to właśnie dyskusja naprowadza na właściwe odpowiedzi. Im więcej własnych przemyśleń, tym większa niezależność.

Niezależność nie każdemu się podoba. Dla mediów i właścicieli klubów każdy kto myśli niezależnie jest kibolem. Nieważne czy domaga się rac i bengali czy jakiejś formy nadzoru nad właścicielami klubu, któremu kibicuje od urodzenia. Kibol ma dyskredytować wszystkich równo. Oskarżenia o bycie konfiturą opłacanym przez ITI/KP to próba dyskredytacji ze strony kibiców. Obie strony wykluczają niezależne opinie, mają jasne wizje, które nie podlegają dyskusji. Każda opinia podważająca założoną wizję jest wysoce niepożądana.

Tylko komu, w obecnej sytuacji, dyskusja, wymiana opinii potrzebna jest jak powietrze? Kibicom tworzącym chylący się ku upadkowi ruch, czy klubom i mediom, których od wejścia do piłkarskiego raju dzieli tylko rozprawienie się z kibolstwem?

Nie wiem dlaczego ktoś uznał, że właśnie ten wpis jest godzien uwagi. Może ze względu na próbę definicji “dopingu”, może na jakiś straszny błąd merytoryczny (typu trener Ulanowski:). Nie wiem. I mimo tego, że pod wpisem znalazło się ponad 300 wpisów nie wiem nadal. Przez moment liczyłem na argumenty w dyskusji. Skończyło się na tym, że głównym argumentem w dyskusji jest potrzeba zdyskredytowania mnie. Zastanawiam się w imię czego protestujący chcą uciszyć każdy niezależny głos?

Kluczowym argumentem nie jest teza, opinia, wniosek tylko pochodzenie, przeszłość i nieskończona ilość negatywnych cech autora opinii. A jeśli nie można mu przypisać żadnej cechy, należy ją wymyślić. Nie ma więc znaczenia to, co piszę. Znaczenia nie ma nawet to, że zakładając BzK – jak mi się wtedy wydawało blog niezależny od sympatii klubowych i bardziej tajemniczy – stworzyłem nowego, mniej zaangażowanego nicka, którym posługiwałem się niezależnie od starego, wysłużonego i kojarzonego z wieloma rzeczami nie związanymi z piłką nożną. Znaczenie ma prawda zmyślona, że sam ze sobą dyskutowałem.

Na moje tezy na temat sytuacji na Legii kluczowy wpływ ma także to, że pięć lat temu dyskutowałem na forum Polonii. Owszem dyskutowałem z kibicami Polonii, bo mnie wkurzali. Co więcej, kiedyś moim wielkim marzeniem była praca w piłce nożnej. Możliwość zbliżenia się do profesjonalnej (jak mi się wtedy wydawało) piłki dali mi szefowie Legii. Niestety, nie w Legii, bo dokładnie wtedy poszli pracować do Polonii. Dziś mogę im dziękować za uzmysłowienie w jakie gówno się pchałem. Dodam więcej. Mój ojciec wychował się na Muranowie, mam zaliczone tylko dwa wyjazdy (oba do Łodzi), a w pierwszej turze ostatnich wyborów na prezydenta Warszawy głosowałem na Borowskiego.

Czym, jeśli nie podkreślaniem własnej słabości i bezradności jest atak nie na poglądy ale na osobę? Boli mnie, że protestujący, bądź co bądź kibice Legii, opanowali metodę personalnego ataku do doskonałości. Czy naprawdę nie rozumieją, że systematycznie, dzień po dniu, komentarz po komentarzy, akcja po akcji idą na dno?

Umieść na Twitterze 

Na remis z drużyną, która walczy o utrzymanie normalnie bym psioczył. Wczorajszy mecz był jednak inny. Mimo wyniku, to co działo się na boisku było całkiem przyjemnie. Może to efekt Dialog Areny.  A może tego, że wreszcie obejrzałem mecz Legii rozgrywany w prawie piłkarskiej atmosferze.

Dlaczego prawie? Gdybym nie znał polskiego, powiedziałbym, że atmosfera byłaby doskonała. Jednak zrozumienie oprawy atmosferę mocno psuje. Oczywiście nie wszystkim. Część Warszawiaków jest zadowolona, że kibice Zagłębia też krzyczeli na ITI. Że wywiesili transparent z adresem o koniach z citibanku;) Że krzyczeli “jeszcze jeden” na dwie trybuny. OK, tylko co z tego?

Wchodzę na biuletyn protestujących i jedyne co widzę to paszkwil na “spisek” rządowo-itiowo-agorowy oraz zarzuty oparte na hasłach, które sa tak ogólne, że nic nie znaczą. Walka o wolność słowa w kontekście trybun stadionu piłkarskiego brzmi naprawdę groteskowo. Wyobraźmy sobie potencjalnego kibica, stale przekonywanego, że “kibolstwu” na trybunach nie chodzi o nic więcej niż obronę możliwości bluzgania, walko o flagi i robienia zadym. Co taki ktoś pomyśli, gdy posłucha haseł na trybunach podczas meczów Legii albo wejdzie na stronę ilustrowaną koszulką z napisem dżihad? Czy nie utwierdzi się w przekonaniu, że Walter, Szadkowski i Tomaszewski mają rację? Że z “kibolami” trzeba radykalnie i bez litości? Że im naprawdę o nic nie chodzi?

Mówi się, że nowy stadion będzie przełomem. Zaczynam w to wierzyć. Jestem przekonany, że przyjdą na niego nie tylko protestujący ale i spora grupa ludzi, którzy na Legii pojawiają się sporadycznie. Ci drudzy mają głęboko gdzieś walkę z okupantem narzucającym pseudohistoryczny herb, zabraniającym wchodzenia na inne stadiony. Silna grupa protestujących przyjdzie tam tylko po to, żeby krzyknąć “ITI spierdalaj”. Zdziwią się gdy reszta zagłuszy ich gwizdami.

Nie wiem jak inni, ale ja już naprawdę jestem zmęczony smrodem wokół Legii. Rozmawiam z ludźmi, którzy podobnie jak ja, przychodzą na stadion, żeby przeżyć mecz a nie wąchać bąki puszczane przez partyzantów spod znaku przekreślonego sierpa i młota. Chcą po prostu przeżyć dobry mecz. I naprawdę coraz ciężej mi wynajdywać argumenty za sensownością protestu. Coraz częściej za to zgadzam się z tezą, że to protestujący a nie ITI, Kosmala czy Miklas są przeszkodami na drodze do oglądania futbolu w normalnej piłkarskiej atmosferze.

Znajdźcie mi kogoś poza hardkorowymi protestującymi, kogo rusza to, że kibice Zagłębia każą wypierdalać ITI z Legii. W ogólnym odbiorze Zagłębie ma ten sam PROBLEM z kibicami co Legia. Nie ma w tym nic fajnego, wielkiego, wzruszającego. Jest patologia, z którą należy walczyć. W skali kraju.

PS. Po meczu piłkarze Legii podziękowali za doping. Zaraz, za jaki doping? To nie był doping. To był pokaz pt. “weszliśmy” nie mający nic wspólnego z kibicowaniem. Ci sami ludzie w Warszawie dopingu prowadzić nie chcą. Chyba wiem dlaczego. NA Łazienkowskiej nie mają z kim się dogadać.

Umieść na Twitterze 

Jest chyba tylko jeden argument, który przekonuje mnie, że Urban na stanowisku trenera Legii nie jest zły. To Kasperczak w czarnym dresie z “elką” i napisem HK.

Henry jest dla mnie trenerskim fenomenem. Przychodził do polskiej ligi jako zbawca Wisły, opromieniony sukcesami na Czarnym Lądzie (osiągnięcia we Francji to prehistoria). Siedem lat temu. Przejął maszynkę do wygrywania zaprogramowaną przez Smudę i mimo prób, nie udało mu się jej zbytnio zepsuć. Dzięki niemu o Valerendze Oslo usłyszała cała Polska. Po Wiśle zasłynął ucieczką z Senegalu a następnie spuszczeniem Górnika do drugiej ligi (po roku zapewniania, że wszystko jest OK).  Fascynujący przykład trenera, który na polskich boiskach udowodnił, że tworzenie drużyny go przerasta a mimo to wciąż ma pokaźną grupę zwolenników.

Być może łączenie go z Legią jest jakimś zabiegiem mającym pokazać, że Kasper ciągle jest w biznesie. Oby. Niestety, równie dobrze może być tak, że ktoś na Łazienkowskiej (Wiertniczej?) marzy o trenerze, który osiągnął największe sukcesy z polskim klubem w europejskich pucharach w ostatnim dziesięcioleciu, który prawie został selekcjonerem reprezentacji Polski, a kiedyś zdobywał podium w Pucharze Narodów i puchar we Francji. Który jest, zaraz po Smudzie, najbardziej znanym i najlepszym polskim trenerem. Który przyciągnie na nowy stadion mnóstwo kibiców, bo ma “nazwisko”. Niestety,bo w KP większy wpływ na decyzje o zatrudnianiu trenera ma jego medialność i popularność wśród mas niż fachowość.

Wcale bym się nie zdziwił, gdyby do grona medialnych wydmuszek pokroju Wdowczyka, Trzeciaka czy Urbana dołączyła kolejna. Mam nieodparte wrażenie, że takiej “personie” znacznie bliżej do ławki trenerskiej Legii niż, dajmy na to Ulanowskiemu;) Ulatowskiemu.

PS. Trener Legii zorientował się, że dobrym rozwiązaniem dla Palucha byłoby wypożyczenie. Szkoda, że jakieś półtora roku po czasie.

Umieść na Twitterze