Blogiem z Krytej

Jeszcze jeden komentarz po piątkowym szlagierze. Mój:).

Urban i jego piłkarze twierdzą, że zagraliśmy z Lechem jednym napastnikiem. Cała Polska widziała, że było inaczej, bo drużyna z Łazienkowskiej zagrała ustawieniem 4-4-2. Komu wierzyć? Wszystkim. Bo i, teoretycznie, Urban, i w praktyce reszta obserwatorów.

Ciekawi mnie, czy Urban zrozumiał, że grając 4-5-1 można grać dwoma napastnikami. Że próby ustawiania Mięciela jako wysuniętego napastnika wspieranego przez dwóch ofensywnych pomocników, to próba budowania przewagi w środku pola kosztem zwiększenia siły ataku. Że wybierając ofensywnych pomocników z grupy Giza, Iwański, Mięciel, Grzelak najmniejszy potencjał ofensywny na duet złożony z dwóch pierwszych pomocników. Że Giza w ataku to nie to samo co Grzelak w pomocy.

I jeszcze jedno. Ciekawe co by było, gdyby jako ofensywni pomocnicy zagrali jednocześnie Grzelak i Mięciel. Wyobrażacie sobie takie ustawienie ofensywne: Rybus na lewej, Iwański defensywny,  Mięciel i Grzelak jako ofensywni pomocnicy,  Radovic na prawej i na szpicy Chinyama? This is Spartaaaa!;)

Umieść na Twitterze 

Jeśli można zastosować powiedzenie o pięciu minutach sławy do klubów piłkarskich, to Lechia Gdańsk właśnie ją przeżywa. Powody są dwa – kara za transparent oraz… mecz z Legią. To drugie jest ważne tylko w kontekście kibiców z Łazienkowskiej, choć sprawa może nabrałaby znaczenia krajowego, gdyby od dzisiejszego meczu zależała przyszłość w Legii trenera Urbana. Wiemy jednak, że nie zależy, dlatego zainteresowanie meczem jakby mniejsze.

Sprawa transparentu upamiętniającego radziecką agresję na Polskę jest dla mnie typowym przykładem intelektualnej nieudolności ludzi rządzących polską piłką. Wyjątkowo dołujące jest to, że winą nie można obarczyć mitycznych leśnych dziadków z PZPNu, bo karę orzekła – w kontekście PZPN światła i rozsądna wydawałoby się instytucja – Ekstraklasa S.A.

O ile w przypadku znanym z naszego podwórka, można mówić jeszcze o kwestiach politycznych, o tyle nawiązanie do radzieckiej agresji polityczne może być tylko w wymiarze światowym (jakiś szaleniec mógłby przecież przytoczyć argument, że oto Polacy manifestują swoją niechęć do Rosji). Transparent odwołuje się do historii naszego kraju bez względu na sympatie polityczne. To bez wątpienia gest patriotyczny. Ekstraklasa twierdzi, że stadion to nie miejsce na politykę i za transparent karze. Decydent z Komisji Ligi, nie będąc w stanie znaleźć granicy między postawą patriotyczną i polityczną, wylewa dziecko z kąpielą. Słuszna w gruncie rzeczy intencja – zero polityki na stadionach – zostaje skompromitowana przez niezrozumiałe wykonanie. Tutaj akurat muszę się zgodzić ze Richardem Czarneckim.

Choć uważam, że politycy wykorzystali tę sytuację jedynie do podbicia słupków popularności, to w jeszcze jednej kwestii muszę się z nimi zgodzić. Taka akcja niszczy i tak już żałosny wizerunek polskiej piłki. Prezes Rusko lubi mydlić oczy opowiadając o wspaniałym, wartościowym produkcie jaki ma do sprzedania (i, jak do tej pory, nie może go sprzedać). Sam jednak pozwala, by tę wartość deprecjonowała firma mająca o tę wartość dbać. Zamiast karać kluby można było przecież zrobić na przykład ciekawą PR-ową akcję opowiadającą historię przedwojennych piłkarzy polskiej ligi, którzy trafili do sowieckiej niewoli.  Może na jedynkach portali polska piłka nie byłaby osadzona w kontekście kolejnego skandalu.

Umieść na Twitterze 

Jedynka gazeta.pl. Przez pół niedzieli główna wiadomość to “Krwawe starcie kiboli“. W artykule co prawda tylko przypuszczenia policjantów co do sprawców bijatyki, ale redaktor dm z Krakowa wie swoje. Popierając tezę o pseudokibicowskiej awanturze odsyła do wcześniejszego artykułu, w którym… nie ma nawet sugestii, że bijatyka miała cokolwiek wspólnego z pseudokibicami.

Cel jednak osiągnięty. Pod dzisiejszym artykułem 115 komentarzy, w większości w stylu “wystrzelać, a stadiony pozamykać”.

Jakiś czas temu na łamach GW rozgorzała dyskusja o rozprzestrzeniającym się w sieci chamstwie. Jacek Żakowski z kłopotliwa dla człowieka choć trochę obeznanego w temacie dezynwolturą sugerował, że z internetowym chamstem trzeba walczyć jak ze stadionowym kibolstwem (sic!). Nie spodziewał się chyba, że osoby o “kibolskiej” mentalności zamelinowały się w redakcji portalu, który miał prowadzić antychamską krucjatę.

Umieść na Twitterze 

Szósta kolejka i szanse na mistrza wysokie jak trawa na Łazienkowskiej. Pamiętacie coś takiego? Tak fatalnego rozpoczęcia sezonu nie było chyba od ery przedromanowskiej. Najgorszy jest jednak brak perspektyw na lepszą przyszłość. Oczywiście, można wierzyć, że Urban znajdzie sposób na powstrzymanie spadkowej tendencji, ale czy są na to jakiekolwiek przesłanki? Ja ich, poza jakimś niewytłumaczalnym odwróceniem losu, znaleźć nie potrafię.

Na pewno nadzieją na przyszłość nie jest Marcin Mięcel, który, jak to słusznie zauważył Kuba, przypomina coraz bardziej Arru. Niby wszystko ok, ale brakuje tego czegoś.

I jeszcze jedno. Określanie Urbana trenerem, który stawia na młodych zaczyna mnie autentycznie boleć. Denerwują mnie porównania między polską Ekstraklasą a ligami zachodnimi, ale akurat stawianie na młodzież powinno być prostsze u nas. Tymczasem w takim meczu Inter – Parma, w drużynie Mourinho pojawili się między innymi Davide Santon rocznik ‘91 (90 minut),  Mario Balotelli rocznik ‘90 (45 minut), Rene Krihn rocznik ‘90 (15 minut). W Serie A, w meczu z silną drużyną, przy wcale nie superkorzystnym wyniku. Czy ktoś mówi, że Mourinho to “trener, który stawia na młodzież”?

Ciekawe jaką misję do spełnienia ma w Legii nasz trener. Chciałbym wiedzieć co przeszkadza mu przynajmniej oddać się do dyspozycji zarządu.

Umieść na Twitterze 

Gazeta.pl pisze, że do Polonii Bytom o mało co nie trafił, na drodze wypożyczenia, Adrian Paluchowski. Jakiś rok temu pochwalałbym ten pomysł, teraz uważam to bezsensowne żonglowanie przyszłością młodego (jak na polskie warunki oczywiście) piłkarza.

To, że pojawia się taka opcja świadczy według mnie o tym, że nikt na Łazienkowskiej nie ma planu rozwoju kariery Paluchowskiego. W zasadzie chyba nie wiadomo co z nim zrobić. Dyletanctwo na Ł3 to nic nowego, ale nowe światło na kwestię Paluchowskiego rzuca wywiad udzielony ostatnio przez Błażeja Augustyna. Między wierszami sugeruje on poważny konflikt między Trzeciakiem a Urbanem. Gdy spojrzeć na “karierę” Palucha w Warszawie, widać, że może być on ofiarą tej walki. Wygląda na to, że powrót na Łazienkowską był decyzją Trzeciaka, ale decyzją Urbana jest niewystawianie go w pierwszej jedenastce.

Nie wiem jak wyglądały kulisy transferu Marcina Mięciela do Legii. Urban ma od tego okienka transferowego większą decyzyjność w sprawie transferów i sądzę, że jego wola miała spory wpływ na to, że Mięciel pojawił się na Ł3. Przywiązanie trenera do nowego/starego napastnika jest zadziwiające. Urban wierzy, że Mięciel się w końcu przełamie. Być może przełamanie Miętowego będzie sporym atutem Urbana.

Za chwilę do pełnej sprawności wróci Chinyama. Paluchowski będzie miał coraz mniejszą szansę na występy. Wygląda na to, że jedyną jego szansą będzie nieudolność strzelecka pozostałych napastników. To z kolei będzie oznaczało kłopoty Urbana. Obawiam się, że Paluch już dla Legii bramki nie strzeli.

Umieść na Twitterze