Blogiem z Krytej

Miałem ten wpis napisać już wczoraj, ale słowach komentatora wczorajszego meczu, że od pokonania Sampdorii mija właśnie 18 lat, nie byłem w stanie skupić się na czymkolwiek. 18 lat! Jakoś zaraz po tym wydarzeniu rozpocząłem aktywniej kibicować Legii a w kolejnym sezonie pierwszy raz samodzielnie (bez wiedzy rodziców, naturalnie) poszedłem na Łazienkowską. Impulsem była wygrana z Widzewem. Jak widać, jestem typowym kibicem sukcesu:)

Osobiste wycieczki odłożę na bok, by skupić się na najważniejszym, z punktu widzenia kibica Legii, wczorajszym wydarzeniu. Na szczęście odbyło się bez awantur i prowokacji. Było bardzo spokojnie, może nawet nudnawo. Pod poprzednim wpisem, Senator i Wiktor próbowali mi wybić z głowy nadzieję, że happening świadczy o rychłym nadejściu ery cywilizowanego ruchu kibicowskiego. Rzeczywiście, wiele elementów wczorajszej akcji mogło świadczyć, że mieli rację. Gdyby jednak skupić się na treści oświadczenia odczytanego wczoraj na Podzamczu,  można jednak dostrzec promyk nadziei Szczególnie, gdy pomijając fragment o zaślepionych nienawiścią i pogardą wrogach, weźmie się pod uwagę ten cytat:

Pamiętajcie – mamy, tak jak wszyscy, prawa obywatelskie. Wykorzystujmy je w obronie ruchu kibicowskiego. Nasi zaślepieni nienawiścią i pogardą wrogowie są bezradni, gdy to my sięgamy po przepisy prawa i okazuje się, że to oni je łamią.

Niestety, to jedyny symptom zmiany. Reszta bowiem tkwi w ponurej jak wczorajsza noc, teraźniejszości ruchu kibicowskiego. Akcja była protestem przeciwko ewidentnemu nadużyciu władzy a zapewne także i łamaniu prawa przez policję. Gdyby skupiono się na tym, przekaz mógłby nabrać uniwersalnego wymiaru. Protest mógłby zainteresować opinię publiczną. Organizatorzy oblali najważniejszy smaczek wątpliwym w smaku sosem walki z ITI. Zamiast oprzeć się na twardych faktach, doprawiono mocno naciąganą ideologię. Skoro główną tezą akcji (po transparentach i plakatach ich poznacie) był antykibicowski sojusz Waltera i Schetyny, to wczorajszy wieczór był absolutnie najlepszą okazją, by ten tajny układ ujawnić.  To byłaby sensacja! Jeśli nie ma żadnych dowodów, to chyba jednak lepiej siedzieć cicho, nie kompromitować siebie i innych kibiców.

Patrząc na akcję z szerokiej perspektywy, można uznać, że SKLW pokazało wreszcie aspiracje do wzięcia udziału w dyskusji na temat ruchu kibicowiskiego. Że próbuje reagować na rzeczywistość nie krzykiem, ale spokojnym, rozsądnym głosem. Będę się upierał, że choćby w całym oświadczeniu były tylko dwa sensowne zdania, to sytuacja zmienia się na lepsze. Oczekiwanie na zmianę radykalną, na natychmiastowe odrzucenie konserwowanego przez lata sposobu myślenia i działania, jest najlepszym sposobem na zdławienie zmian w zarodku. Dlatego, mimo ocierającej się o śmieszność wymowy wczorajszej akcji napiszę – udało się!

Umieść na Twitterze 

Wygląda na to, że SKLW jeszcze nie umarło. Co więcej, zaczyna brać inicjatywę we własne ręce. Happening, czytamy na legijnych portalach, ma być pokojową formą protestu przeciwko pogardzie władzy dla praw obywatelskich, wykorzystywaniu człowieka dla prywatnych celów politycznych i biznesowych. Brzmi naprawdę super. Cieszy mnie, że organizacje kibiców stają się coraz bardziej wrażliwe na kwestie praw obywatelskich.

Jestem przekonany, że świadomość możliwości korzystania z praw obywatelskich (i idąc dalej, praw konsumenckich) jest fundamentem silnego ruchu kibicowskiego. Kibice zrozumieli, że mają pewne prawa. Teraz zaczynają walczyć w ich obronie.  Fajnie, że działaniami PR-owymi a nie kamieniami i petardami.

Akcja, jak rozumiem, jest obliczona na zainteresowanie mediów i szerszy odbiór wśród opinii publicznej. Tutaj muszę jednak wrzucić kamyk do ogródka organizatorów. Obrona praw obywatelskich to nie jest, niestety, temat który zainteresuje media. Chyba, że potraktują to jako dziwaczną ciekawostkę. Obrońcami są w końcu kibice piłkarscy. Jeśli pojawia się tam media, to w zdecydowanej większości nie po to, by wysłuchać uczestników, ale by pokazać wybryki pijanych kiboli. Jeśli happening potoczy się wbrew założeniom organizatorów, cała akcja zaszkodzi ruchowi kibicowskiemu nieodwracalnie. Na wszystkich uczestników tego wydarzenia spoczywa ogromna odpowiedzialność i całkiem spore ryzyko. Oby się udało.

Umieść na Twitterze 

Uchwalenie przez Sejm nowej ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych już prawie pominąłbym milczeniem. “Na szczęście” przeczytałem wpis na blogu Jacka Sarzało i mną zatrzęsło. Takiej demagogii nie widziałem od czasu wypowiedzi ministra Schetyny tuż po “akcji Widelec”.

Nie będę przytaczał fragmentów, bo musiałbym zacytować cały wpis. A przecież macie linka. Generalnie, dziennikarz Gazety Wyborczej wieści koniec świata albo coś znacznie gorszego. Styl pisania przypomina histerię rodem z samolotu Lufthansy. Jestem przekonany, że kiedyś Sarzało będzie się tego tekstu zwyczajnie wstydził.

Rzadko to robię ale odpisałem pod artykułem. Daję moją odpowiedź w całości, bo to w sumie moja opinia na rzeczony temat:.

Przecież ustawa nie nakazuje organizatorom imprez masowych sprzedaży piwa (poniżej 4,5%), tylko dopuszcza taką możliwość. Obwarowuje ją przy okazji regulacjami, które powodują, że sprzedaż piwa może być w gruncie rzeczy nieopłacalna. Na sprzedaż alkoholu trzeba najpierw dostać koncesję, co już samo w sobie nie jest takie proste. Później jest jeszcze trudniej. Już widzę tych chętnych właścicieli klubów, którzy ryzykują zamknięcie stadionu i kary tylko po to, żeby zarobić trochę na piwie…

Poza tym, bądźmy szczerzy – ile takie 0,5 Królewskiego będzie kosztować na Legii, jeśli 0,25 niegazowanej wody kosztuje 3 PLN. 10 PLN? 15? Więcej? Chcesz poczuć smak piwa na meczu? Proszę bardzo. Ale zapłacisz tyle, że drugiego już nie kupisz.

Inna kwestia to moc tego piwa. Na openerze po siódmym piwie (każde za 6 pln), czuje się mniej więcej tak jak po jednej butelce w domu.

Presja społeczna na walkę z chuligaństwem stadionowym jest taka, że prezydet czy burmistrz zastanowi się kilka razy przed wydaniem koncesji i sądzę, że będzie tylko szukał okazji, by ją odebrać. Sprzedajesz małolatom? Pożegnaj się z koncesją. Sprzedajesz osobom w stanie wskazującym? Pożegnaj się z koncesją. Złapali pijanego w szaliku? Pożegnaj się z koncesją.

Sprzedaż piwa na meczach to mydlenie oczu wymyślonym problemem. Ciekawe, że w równie pesymistycznym (może nawet katastroficzno-histerycznym) tonie nie pisze Pan o możliwości wydawania klubowych zakazów bez sądowego wyroku i z mglistymi metodami odwołań…

PS. Właśnie zobaczyłem link do artykułu na jedynce gazeta.pl. Rozumiem, że na własnym blogu można napisać tekst pod wpływem emocji a nie rozumu. Ale emocje w puszczaniu tekstów na portal? Czy Olejniczak to widział? Teksty czołowego, bądź co bądź dziennikarza sportowego Gazety Wyborczej powinny, wydaje mi się, chociaż zachowywać pozory rzetelnego podejścia do tematu.

Umieść na Twitterze 

Od początku tego bloga sporo miejsca poświęcałem konfliktowi kibiców Legii z zarządem klubu. Traktuję go jako coś więcej niż zwykłą walkę grupki osób ze znienawidzonym dyrektorem. Mimo wszystko, konflikt wygląda jak mały pikuś przy problemie korupcji w polskiej piłce. To temat na podstawie którego powstają nie tylko specjalistyczne blogi, ale i przerażające książki. Nie zdziwcie się więc, czytając tutaj coraz więcej korupcyjnych tematów.

Dziś na przykład zatrzymano człowieka, któremu postawiono ponad setkę zarzutów. Typ korumpował bardziej niż Fryzjer (o którym przecież wszyscy wiedzieli kim jest), a mimo to został asystentem trenera Wisły Kraków. O Skorży mówi się, że jest ambitnym, inteligentnym trenerem. Widocznie nie aż tak inteligentnym, by poznać się na człowieku, z którym przebywał kilka godzin dziennie. Nie wiem jaką rolę spełniał Blacha u boku Skorży, ale z pewnością nie była to rola chłopca na posyłki. Wystarczy powiedzieć, że z zatrudnionym Blachą Wisła miała w lidze bilans 19-4-0, a już bez niego 15-4-5.

Wisła odcina się od Blachy jak tylko może. Nie da się jednak ukryć, że pada właśnie ostatni bastion korupcyjnej czystości.

Umieść na Twitterze 

…ale obiecuję, że ostatni:)

W ostatnim wpisie nawet trochę współczułem Mirosławowi Trzeciakowi. Być może naprawdę dowiedział się o zatrudnieniu Krzynówka na lotnisku gdzieś w Niemczech. Biorąc pod uwagę entuzjazm z jakim na samolot wsiadał, trudno mu nie współczuć.

Nikt jednak na szczęście nie umarł, nie ma co załamywać rąk, trzeba wyciągać wnioski i iść do przodu. Wiem, że wyciąganie wniosków i nauka na własnych błędach nie jest najsilniejszą stroną kadry zarządzającej klubem z Łazienkowskiej, ale zawsze można walnąć takie naiwnie optymistyczne zdanie:)

Wnioski z nieudanych transferów gwiazd są oczywiste. Gdy chce się zatrudnić piłkarza, który już coś w futbolu osiągnął, trzeba trzymać to w ścisłej tajemnicy. Nic, nul, zero informacji na zewnątrz. Negocjacje w ścisłym gronie utrudniającym przecieki. Zrywanie rozmów, gdy gdy na temat transferu wypowiada się piłkarz bądź jego agent. Dementowanie każdej plotki. Totalne informacyjne zaciemnienie.

Po co? Chociażby po to, by uniknąć prasowych spekulacji tworzących ciśnienie. Po to, by informacja o toczących się właśnie negocjacjach z Legią nie była argumentem w  rozmowach prowadzonych jednocześnie przez piłkarza z jakimś europejskim średniakiem. By, w przypadku niepowodzenia, nie było niepotrzebnych rozczarowań.

Z drugiej strony, nic tak nie działa na agenta, jak informacja, że jego klient nie jest jedynym kandydatem na miejsce w składzie. Puszczanie fałszywych informacji, to oczywisty makiawelizm, ale skoro dziennikarze chcą o czymś pisać, a kibice czym się pasjonować, dlaczego tego nie wykorzystać?

Wyobraźmy sobie, co byłoby, gdyby akcja z Krzynówkiem była totalną tajemnicą, a jednocześnie w mediach pojawiałyby się informacje o zainteresowaniu Legii jakimiś lewymi pomocnikami z Serbii albo Zimbabwe? Żaden kibic Legii nie byłby rozczarowany, gdyby dowiedział się, że Krzynówek wybrał Hannover, a wszystkim opadłyby kopary, gdyby okazało się, że podpisał kontakt z naszym klubem. W obu przypadkach nie ucierpiałby wizerunek ani Legii ani Trzeciaka ani nasza naiwna wiara, że jednak należymy do Europy.

Ciekawe, czy doczekamy sytuacji w której będziemy zastanawiać się, czy Legia podpisze kontrakt z takim Komorowskim, aż do momentu gdy zszokowani przeczytamy, że właśnie podpisała kontrakt  z Krzynówkiem.

Umieść na Twitterze 

Miało być fajnie, wyszło jak zawsze. W komentarzach do poprzedniego wpisu, Wiktor napisał, że niepotrzebnie żeśmy się wszyscy napalili. W sumie, może i racja, ale przez moment chyba każdy kibic Legii wierzył, że Krzynówek będzie biegał w koszulce Legii. A to wystarczyło, żeby się napalić. Ciekawe tylko, czy na Krzyniego w Legii napalił się także Trzeciak. Jeśli tak, to musiał przeżyć rozczarowanie większe niż my. Zatrudnienie wielkiej gwiazdy, to dla dyrektora sportowego spore wyróżnienie. A gwiazda Krzynówka, mimo wszystko świeci jasno. Przynajmniej na tle polskiej, ligowej szarzyzny.

Nieudany transfer Krzynówka szybko został zagłuszony odgłosami z Poznania (a właściwie Wrocławia). Kto by przypuszczał, że Piotr Reiss jeszcze kiedykolwiek zrobi w Warszawie tyle zamieszania? Prokuratura odbrązawia coraz słynniejsze postaci. Jednak sugestie, żeby przygotować się do demitologizowania piłkarzy Legii wydają mi się zbyt wczesne. Nie dlatego, że Łazienkowska była Wersalem polskiej piłki, ale dlatego, że w 2004 roku doszło nie do fuzji z piątoligowym ITI Warszawa, ale do zwykłego wykupienia udziałów. Obecna Legia, część medialnego koncernu, po prostu nie może spaść karnie z ligi. Wyobrażacie sobie rząd bez medialnej tuby?

Umieść na Twitterze