Blogiem z Krytej

Robert Lewandowski jakby się zablokował. Chinyama z kolei jakby łapał wiatr w żagle. Nadal jednak słychać na Łazienkowskiej żale, że lechita nie gra w Legii. Szczerze mówiąc, narzekanie, że „Legia nie wzięła Lewandowskiego” zaczyna mnie irytować. W Legii Lewandowski byłby drugim Rybusem. I to z tego, a nie poprzedniego sezonu.

Szczególnie na początku sezonu, gdy Lech gromił przeciwników, a Legia nie potrafiła poradzić sobie z Odrą o Lewandowskim nie mówiono inaczej niż jako o niedoszłym piłkarzu Legii. Niedoszłym z winy Urbana, Trzeciaka a pewnie wielu powiedziałoby, że i Miklasa:). Nikt nie uwzględnia tego, że to sam Lewandowski, może z wydatną pomocą Cezarego Kucharskiego, wybrał najlepszy klub dla siebie. I trudno się dziwić, że był nim Lech a nie Legia.

Lech gra systemem z dwoma napastnikami. W zeszłym sezonie w ataku grali Rengifo, Reiss, Pitry i Zając. Dwóch ostatnich odeszło z Lecha przed przyjściem do niego Lewandowskiego. Reiss może i jest ikoną Lecha, ale wiadomo było już przed sezonem, że ten 36-letni zawodnik nie rozegra całego sezonu w pierwszej jedenastce. Lewandowski miał więc prawie pewność, że będzie grać w pierwszej jedenastce, szczególnie wtedy, gdy strzeli kilka goli. W Legii, grającej jednym, wysuniętym napastnikiem musiałby wygryźć z pierwszej jedenastki będącego w dobrej formie na początku sezonu Grzelaka i walczyć o miejsce z Chinyamą. Nawet gdyby strzelił kilka goli na początku sezonu, pierwszy kryzys formy przypłaciłby ławą. I nie wiadomo, kiedy by z niej wstał. Może dopiero na wypożyczeniu do Odry?

W debiutanckim sezonie w Legii Lewandowski grałby ogony w lidze, połówki w Pucharze Polski a pełne mecze w Pucharze Ekstraklasy czy Młodej Ekstraklasie. Wybór Lecha był dla Lewandowskiego najlepszym rozwiązaniem i wiedzieli to wszyscy, którzy mieli jakikolwiek wpływ na karierę króla strzelców drugiej ligi. Będę żałował, że Lewy nie gra na Łazienkowskiej tylko wtedy, gdy strzeli nam bramkę. Czyli, mam nadzieję, nieprędko.

Umieść na Twitterze 

Jednen z popularniejszych ostatnio topików na forum LegiaLive jest zatytułowany „Protest musi trwać dalej!!! – zobacz dlaczego”. Dla protestujących to zapewne bardzo ważne pytanie, ale obawiam się, że o wiele ważniejszym pytaniem byłoby „Co dał nam protest?”. Nikt z protestujących go jednak nie postawi, bo każdy wpis w tym temacie byłby przyznaniem się do porażki.

Protest pokazał, że nie jest nawet nieskuteczny. Jest przeciwskuteczny. Powoduje, że sytuacja stała jest absurdalna. Wszyscy kibice krzyczą, że coś w wyniku konfliktu stracili (od atmosfery, do możliwości oglądania meczów na stadionie), natomiast nikt nie powie głośno, że cokolwiek na konflikcie zyskał. Skoro wszyscy są na nie, to utrzymywanie dłużej tego stanu zakrawa albo na sabotaż albo na nieświadome samobójstwo. Przypuszczam, że nie ma takich kibiców Legii, którzy nie chcieliby, żeby konflikt się skończył. Dlaczego się więc jeszcze tak nie stało?

Jedyną odpowiedzią jaką znam na to pytanie jest „No bo co mamy innego robić, gdy ITI niszczy ruch kibicowski?”. Potwierdzeniem tych słów są działania protestujących, które bardziej szkodzą samym protestującym niż klubowi. Protest bierze się z bezsilności. Ta z kolei bierze się z coraz większego zamknięcia się środowiska kibicowskiego na głosy z zewnątrz. Ten mechanizm działa na zasadzie spirali. Protestujący nie wiedzą co robić, mają jednocześnie poczucie, że coś robić muszą. Wykonują więc ruchy pozorne, które nie szkodzą klubowi, ale odbijają się na samych kibicach. Ci zaś, widząc niezrozumiałe działania SKLW, albo w większości coraz bardziej odsuwają się od stowarzyszenia, albo w mniejszości, stają się jego fanatycznymi zwolennikami. Ci ostatni nie są w stanie wnieść do ruchu kibicowskiego niczego poza nienawiścią do ITI w związku z czym ruch kibicowski staje się coraz bardziej naładowany emocjami i coraz bardziej jałowy intelektualnie. To rodzi kolejne nieprzemyślane akcje i spirala się nakręca.

Dlatego jedyną obecnie nadzieją na uniknięcie całkowitego rozkładu ruchu kibicowskiego na Legii jest jak najszybsza, otwarta dyskusja na temat jego przyszłości. To jedyny sposób, by w dyskursie wewnątrz ruchu kibicowskiego pojawiło się świeże spojrzenie na temat spraw kibiców. To także jedyny sposób na to, by wnieść do ruchu kibicowskiego nową intelektualną wartość. Jestem przekonany, że tylko świeże spojrzenie na sprawy kibiców jest w stanie przewalczyć bezsilność napędzającą konflikt.

Jestem także przekonany, że nie skończyłoby się jedynie na dyskusji. Grono osób, które ze sobą dyskutują byłoby doskonałym zarzewiem kibicowskiej organizacji nowego typu.

Umieść na Twitterze 

Powiedzieć, że 18 września 2008 roku to najwspanialszy moment w historii Legii, byłoby grubą przesadą, bo pewnie radośniejszym symbolem będzie oddanie gotowego stadionu lub choćby pierwsze wbicie łopaty (uderzenie kilofa?), ale i tak dzisiejszy dzień to jeden z lepszych momentów warszawskiego klubu. Patrząc i słuchając przedstawicieli SKLW na posiedzeniu Rady Warszawy czy śledząc internetowe opinie, mam jednak wrażenie, że dla kibiców Legii 18 września 2008 będzie równie pochmurny jak dzisiejsza pogoda.

Czytając wpisy kibiców pod artykułami o decyzji Rady Warszawy zastanawiam się, co może siedzieć w głowach ludzi dla których trzymetrowe płoty, oblodzone przejścia i moknięcie podczas deszczu są większą atrakcją niż oglądanie meczu w cywilizowanych warunkach. Gdyby spojrzeć na to rzeczywiście okiem piknika (nie mówiąc już o zwykłym warszawiaku nie interesującym się relacjami kibiców z klubem), trudno zaprzeczyć tezie, że kibice protestują przeciw nowemu stadionowi, bo na starym mogą być bezkarną „bandą kiboli”. Szczerze mówiąc trzeba się serdecznie postarać by myśleć inaczej. Nie słyszałem wystąpienia pana Wiśniewskiego (może ktoś mógłby je w skrócie zreferować, albo podesłać jakiś link?), więc być może przeoczyłem jedyną chyba możliwość, by wysłuchać co do zaproponowania poza kilkoma propagandowymi hasłami ma (miało?) SKLW w sprawie stadionu.
Nawet jeśli uznać, że postulaty wygłaszane przez radnych przeciwnych budowie stadionu były wyjęte z ust (albo przepisane z kartek) ludziom z SKLW, nie da się ukryć, że stowarzyszenie niczego sensownego w sprawie stadionu nie powiedziało. Wygwizdanie Miklasa było symboliczne. Stowarzyszenie, które wyrosło z kultury „stadionowego dialogu” nie potrafiło w najważniejszym dla siebie momencie wejść na poziom rzeczowej argumentacji. Leo Beenhakker powiedziałby, że nie wzniosło się na wyższy poziom. Dlatego przegrało.

Nie jestem zwolennikiem wydania przez miasto pół miliarda złotych na stadion, który równie dobrze mogłaby wybudować prywatna firma, gdyby miasto przekazało jej teren wokół stadionu na wieczystą dzierżawę. Zdaję sobie sprawę, że ta wizja jest w najbliższych latach w Polsce zupełnie nierealna. Dlatego przyjmuję, że w naszej rzeczywistości rozwiązanie w którym miasto buduje stadion to jedyne rozwiązanie. Oczywiste jest też to, że w Warszawie klubowy stadion piłkarski może powstać tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy będzie to w interesie kogoś, kto potrafi własne interesy realizować. ITI to firma, która z pewnością to potrafi i wiadome było, że nikt i nic nie stanie na przeszkodzie w budowie stadionu. Z tej perspektywy, protestowanie przeciwko budowie stadionu Legii przez ludzi, którzy mówią o sobie, że są kibicami tego klubu było najbardziej efektownym strzeleniem sobie w stopę od czasu bojkotu TVN przez PiS.

ITI kompromitowało się wielokrotnie, ale SKLW skompromitowało się dzisiaj w sposób, którego ITI pewnie długo nie osiągnie.

Umieść na Twitterze 

Już tylko kilku bramek brakuje Robertowi Lewandowskiemu do wywołania wokół siebie histerii. Kto wie, być może chłopak rzeczywiście jest ostatnią nadzieją Polaków na awans do RPA, być może rzeczywiście wart jest zachwytów mniej lub bardziej szanowanych ekspertów od oceny piłkarskiego potencjału, być może rzeczywiście zrobi wielką, światową karierę. Życzę mu tego, bo chłopak ma wielki potencjał, także marketingowy.

Wizerunek Lewandowskiego, to na polskim rynku fenomen. Jego historia chwyta za serce. Dobrze wychowany przez samotną (!) matkę, dedykujący bramki przedwcześnie zmarłemu ojcu, osiągający sukces mimo wielu życiowych przeszkód, a mimo wszystko pozostający ciągle skromnym chłopakiem z sąsiedztwa. Wyróżniający się na boisku, dokonujący rzeczy niemożliwych, wzbudzających podziw i szacunek. Niebezpodstawnie marzący o wielkiej, międzynarodowej karierze.

Największy atut Lewandowski zawdzięcza jednak Trzeciakowi i Urbanowi. Dzięki nim nie tylko może budzić współczucie jako ten, który zdobywa uznanie u największego konkurenta swojego ukochanego klubu (który go odrzucił), ale przede wszystkim jest chyba pierwszym piłkarzem grającym w Lechu, którego kochają kibice Legii. Widok Lewandowskiego w koszulce Lecha nie wzbudza w warszawskich kibicach nienawiści (chyba, że do wyżej wspomnianej dwójki), ale żal i zazdrość.

Kariera Lewandowskiego to jednak znak zapytania nie tylko dlatego, że jeszcze rok temu znali to tylko bywalcy stadionu Znicza Pruszków. Największą zagadką jest to, czy Lewy ma charyzmę godną gwiazdy. Bez niej nie osiągnie wielkiego sukcesu nie tylko poza ale i na boisku. Decydująca bramka w ostatniej minucie spotkania, albo hattrick w meczu z wielkim rywalem mogą być iskrami, które spowodują, że kariera Lewandowskiego eksploduje.

Nadchodzący mecz Lecha z Legią zapowiada się fascynująco.

Umieść na Twitterze 

W komentarzu do poprzedniego wpisu Obojętny poruszył wątek dzisiejszego komunikatu KP w sprawie renegocjacji umowy z Miastem a de facto w sprawie podniesienia kosztów za dzierżawę terenów pod stadionem Legii. W pracy dość często spotykam się z klientami, którzy wyznają zasadę “consumer is not so smart”. Właściciele klubu z Łazienkowskiej bardzo chętnie określają kibiców Legii mianem klientów. Dziś dowiedzieliśmy się, że także traktują klientów jak idiotów .

Nowy, wyższy czynsz to z pewnością utrudnienie dla funkcjonowania klubu. Jeśli policzymy ile kosztowała ITI zeszłotygodniowa inicjatywa SKLW, okaże się, że chodzi o 3,25 miliona złotych. Milion Euro oddane w formie bezsensownego z punktu widzenia przedsiębiorcy podatku nie zaboli chyba tylko nowych właścicieli Manchester City. Dlatego rozumiem rozgoryczenie szefów Legii.

Jeśli jednak ktoś uważa, że różnica między klubem „mogącym z sukcesami rywalizować na arenie polskiej i międzynarodowej”, a przeciętnym – jak rozumiem – polskim ligowcem jakim jest Legia obecnie, wynosi jeden milion Euro, to zniża się poziomem do dzieci neostrady. Bo chyba tylko mało rozgarnięte dziecko uwierzy, że Rada Warszawy hamuje dynamiczny rozwój klubu. Nie wiem, czy poziom żalu za pieniędzmi, które Legia odda, zasłonił komuś na Łazienkowskiej rozum czy raczej ktoś “sprytnie” postanowił wykorzystać do zatuszowania własnych błędów.

Obawiam się, że oświadczenie może zająć rolę „Wilna” jako przyczyny całego zła w Legii. Ostatni akapit oświadczenia wskazuje, że czwartkowa decyzja Rady Warszawy może być usprawiedliwieniem nie tylko dla podwyżek cen biletów, ale też dla braku wzmocnień lub gorszej pracy z młodzieżą. Nie chce mi się wierzyć, że Rada Warszawy “stawia klub pod ścianą” zwiększając koszty działalności klubu o jakieś 7%. Warto pamiętać, że jest to opłata stała i w sytuacji zwiększającego się co roku budżetu będzie relatywnie maleć. Dziwi mnie też, że nikt z KP nie potrafił wynegocjować, aby wzrost kosztów dzierżawy nastąpił dopiero po oddaniu nowego stadionu do użytku. Wygląda na to, że zamiast zwiększać możliwości zysków przez awans sportowy zarząd KP poszuka większych pieniędzy w kieszeniach obecnych “klientów”.

Zaczynam się obawiać, że zarządzanie Legią sprowadza się do wyszukiwania powodów, przez które nic nie wychodzi.

PS. KP sugeruje, że kibice będą zapewne pytać Radnych o wpływ umowy na działanie klubu. Zapytałbym w pierwszej kolejności o treść umowy, która jak do tej pory jest tajna.

Umieść na Twitterze 

Emocje trochę opadły, warto więc zastanowić się, co stało się przy okazji ostatnich derbów. Pojawia się kilka wersji tego, kto za tym wszystkim stoi. Poza jednym wnioskiem opisanym w oświadczeniu SKLW, rzadko można znaleźć w miarę sensowne wytłumaczenie tego co tak naprawdę stało się we wtorek. Proponuję zastanowić się nad kilkoma możliwymi scenariuszami.

Pierwszy to samodzielna akcja policji, która przygotowywuje się już do Euro 2012. Akcja na dużą skalę, prawdziwa demonstracja siły policji, prokuratury i sądów 24-godzinnych. Perspektywa Mistrzostw Europy oznacza, że akcja to dopiero pierwszy krok w rozwiązywaniu problemu stadionowych patologii i wkrótce można spodziewać się dalszej eliminacji aktywniejszych kibiców nie tylko w Warszawie.

Ten wariant jest praktycznie niemożliwy do zrealizowania bez wsparcia „z góry”. Oznaczałoby to, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oraz Ministerstwo Sprawiedliwości zwarły szyki w wojnie o stadiony. Są ku temu przynajmniej dwa sensowne powody. O pierwszym już napisałem wyżej. Schetyna, Ćwiąkalski albo Drzewiecki uznali, że zamiast tłumaczyć się przed Platinim po ewentualnych zamieszkach, warto przekonać Platiniego, że problem niebezpiecznych stadionów odchodzi powoli w przeszłość. Powód drugi jest bardziej prozaiczny – skuteczna, efektowna (fani otoczeni policyjnym kordonem, gigantyczna liczba zatrzymanych i prewencyjne działanie zamiast ganianki po mieście) akcja policji to jasny sygnał dla społeczeństwa, że rząd nie tylko obiecuje, ale i spełnia obietnice walki ze stadionowym bandytyzmem. Przewidzenie tego co może się stać (mała liczba sprzedanych Legii biletów, duża liczba kibiców oznaczająca bliskie pewności prawdopodobieństwo wystąpienia incydentów, organizowanie się w internecie i pewność co do intencji kibiców Legii maszerujących na K6, wileńska, bełchatowska czy nawet starówkowa sława ciągnąca się za kibicami Legii) nie wymagało wielkiej wiedzy, zaangażowania i kosztów. Politycy dostali na tacy możliwość wykazania się przed społeczeństwem i ją wykorzystali.

Dość często pojawia się także wersja w której inicjatorem akcji jest, dzięki wpływom Waltera, ITI. Teoretycznie nie można tej wersji wykluczyć. Ta wersja ma dwie odmiany. Łagodną – w której Walter po prostu uświadomił władzom możliwości jakie nieoczekiwanie się pojawiają, korzystając jedynie z zaangażowania władzy, oraz ostrą, w której narzędziem wymuszenia działania władz był szantaż medialny bądź wręcz polityczny układ z rządem. Zakładając, że wersja ostrzejsza jest prawdziwa można wyciągnąć dwa zasadnicze wnioski. Mariusz Walter to Wielki Manipulator, osoba decydująca do mają robić ministrowie państwa należącego do Unii Europejskiej. Zakładając, że wniosek pierwszy jest prawdą, dni ruchu kibicowskiego na Legii są policzone, bo kibice zadarli z naprawdę niewłaściwym człowiekiem. Jeśli już więc wierzyć z którąś z wersji, to zdecydowanie w tę łagodniejszą.

Za ostrzejszą wersją przemawia jednak poważny argument – skoordynowana praktycznie z akcją policyjną kampania medialna prowadzona przez podległe ITI media. Zakłada ona, że Mariusz Walter pisze teksty „dziennikarzom” redukując ich do roli propagandzistów w wojnie z kibicami. Ciężko jednak tę wersję obronić. Nie słyszałem o nawet jednym dziennikarzu, który odchodząc z TVN/TVN24 skarżyłby się na brak dziennikarskiej niezależności. Ciężko także uwierzyć w moc wpływu ITI na pozostali medialni potentaci – TVP, Axela Springera czy Polsat, które powtarzały wersję o burdach równie szybko i „rzetelnie” jak TVN24 czy Onet.

Rzeczywistość jest zapewne mniej fantastyczna. Dziennikarze mediów należących do ITI także rozpoznali okoliczności (w sumie najbliżej im z kilku względów do Legii) wyczuwając historię na wspaniały, mocny, emocjonalny news i rozpętali medialną histerię wbrew faktom, ale zgodnie z zasadą, że kto pierwszy pokaże sensacje, ten wygra. W dobie mediów elektronicznych (w tym konkurencyjnych stacji newsowych), samo zdobycie newsa jest często tak ważne, że przesłania prawdę. Warto zauważyć, że bzdurne relacje TVNu różnią się od równie bzdurnych relacji z innych mediów jedynie czasem, kiedy się ukazały.

Sprawa wygląda więc według mnie tak, że władze, widząc wspaniałą okazję do wykazania się przed społeczeństwem, zmobilizowały się i zadziwiająco skutecznie z niej skorzystały. Skorzystała na tym także Legia, bo prokuratura zrobiła to, na co od dłuższego czasu na Ł3 czekano – wyeliminowano ze stadionu, przynajmniej na jakiś czas, najbardziej aktywnych zwolenników protestu. Skorzystały na tym także media, dostając newsa, który świetnie się sprzedaje.

Oczywiście nie zazdroszczę niewinnym w gruncie rzeczy osobom, które przeżyły wyjątkowo przykre chwile na Podwalu czy w komisariatach. Mam jednak wrażenie, że szok jaki zapanował wśród warszawskich kibiców nie wziął się z ordynarnych metod prewencji, ale z konsekwencji prawnych, które dotknęły personalnie każdego członka sporego tłumu. Tego jeszcze nie było. Nagle stało się jasne, że nawet bierne ukrywanie tych, którzy dymią może poważnie zaszkodzić dokładnie wszystkim.

Według mnie, to konsekwencja braku odcięcia się większości kibiców od agresywnej mniejszości. Kiedyś klub uderzał w nielicznych, teraz państwo uderza we wszystkich. Sprawa stała się znacznie poważniejsza niż podchody pod Miklasa, wrzuty na Waltera i anty-ITI-owe vlepki. Ruch kibicowski jest jedną nogą w grobie, i , co najgorsze, sam się to tego grobu wpycha.

Umieść na Twitterze 

Kibice Legii bojkotują co prawda Puchar Ekstraklasy, ale mecz z Polonią chcą zobaczyć. Jestem w stanie to zrozumieć, w końcu to derby. KP organizuje sprzedaż 400 biletów na mecz, ale sprzedaje tylko 40 wejściówek. To też rozumiem, kibice Legii mają gdzieś wyjazdy organizowane przez KP. Policja interweniuje przy najmniejszym ekscesie. Rozumiem, idą Mistrzostwa Europy, trzeba pokazać Platiniemu, że w Polsce walka z chuliganami to nie czcze gadanie. Media tłuką temat non-stop. I tego też trudno nie zrozumieć – kibice piłkarscy to temat pewniak, można zgorszyć i zaciekawić widza pokazując przemoc (nawet z archiwum, jeśli akurat kamerzysta nic nie nagrał) ale jednocześnie biedaka przed telewizorem uspokoić wyrażając emocjonalne oburzenie i potępienie dla „kiboli i bandytów” zapowiadając ustami kolejnego ministra spraw wewnętrznych ich rychły koniec. Wszystko niby normalne. Każda strona miała jakiś interes i każda wiedziała, w co się pakuje. Każda też ponosi jakąś odpowiedzialność, każda naraża się na krytykę i ataki. Jest w tym jakiś sens.

I nagle, na koniec wkracza na scenę SKLW. Jedno zdanie z oświadczenia stowarzyszenia wyjaśnia wszystko. „Gdy wreszcie KP zaczął organizować wyjazdy, doszło do sytuacji zagrożenia porządku publicznego oraz bezpieczeństwa setek kibiców.”. A więc, według SKLW, winę za tę całą „aferę” ponosi… KP. Rozumiem, że można przyjąć za cel wyrzucenie ITI z Legii za wszelką cenę, ale czy można być aż tak naiwnym, by wierzyć, że ktokolwiek poza protestującymi jastrzębiami uwierzy w winę KP za zaistniałą sytuację?

Oświadczenie momentami (ostatni akapit) jest tak kuriozalne, że aż śmieszne. Szkoda tylko, że nie do śmiechu jest osobom, wobec których zapowiadane są zakazy stadionowe. Stowarzyszenia, które powinno swoich członków bronić, tylko ich pogrąża. Mam tylko nadzieję, że nieświadomie.

Umieść na Twitterze