Blogiem z Krytej

Jeszcze przed meczem w Krakowie przeczytałem bardzo ciekawą analizę konfliktu na linii kibice-klub przeprowadzoną prze felietonistę Legia.com.pl marmara. Nie będę dyskutował z oczywistymi faktami przytoczonymi przez Autora, ale pozwolę nie zgodzić się z wnioskami.

Przede wszystkim nie zgodzę, że się trzy miesiące po Wilnie władze Legii zabrnęły w ślepy zaułek. Władze Legii zabrnęły w ślepy zaułek mniej więcej w momencie, gdy zawierano pierwszy „rozejm” z kibicami protestującymi pod Torwarem. Warunki, które wtedy ustalono jedynie odsuneły problem w czasie. Wszystko, co działo się później było konsekwencją sprzątnięcia brudów pod dywan. Każdy ruch był pozorowany. Każdy, do momentu, gdy na murawę Vetry wbiegli ludzie w szalikach Legii. Wilno rozpoczęło nowy etap konfliktu. Nie ma tu już miejsca na mediacje, i to, że klub odrzucał kolejne propozycje rozmów nie wynikało z niechęci do rozmów, tylko ze specyfiki sytuacji w której wszyscy się znaleźli. Tak jak pozorowano ruchy do momentu zamieszek w Wilnie, tak każda rozmowa między SKLW-KP, niezależnie od mediatora, byłaby grą pozorów. Przede wszystkim  dlatego, że naprzeciwko siebie stoją, a właściwie leżą w okopach, dwaj przeciwnicy których interesy są w gruncie rzeczy sprzeczne. KP chciałoby wykorzystać kibiców tak bardzo jak to tylko możliwe, nie licząc się z nikimi i niczym, a z kolei SKLW rozumie z ideę „klubu dla kibiców” jako instytucji, która jest dopełnieniem społeczności kibiców i musi być tej społeczności podporządkowana. Krótko mówiąc obecna sytuacja, to kolejny etap naturalnego konfliktu.

Tak jak wspomniałem, na tym etapie nie ma już miejsca na dyskusję. Nawet ze wszystkimi kibicami pojedynczo. Marmar postuluje, by wprowadzić w życie koncepcję rozmów z szeroką reprezentacją kibiców. Wiele się nie pomylę, jeśli stwierdzę, że poza SKLW jedynymi w miarę zorganizowanymi grupami, są chuligani. Nie wiem wokół jakich środowisk miałaby się tworzyć niezależna od SKLW opinia kibiców Legii? Parsimony? LCP? Przecież nie pro-klubowe „stowarzyszenie”. Marmar krąży wokół kluczowego elementu wyjścia z obecnego kryzysu – organizacji reprezentującej niedostrzegany obecnie środek społeczności kibiców – jednak go nie porusza. Twierdzi natomiast, że KP panuje nad sytuacją, czyli jak się domyślam, ma inicjatywę na drodze do rozwiązania konfliktu. Po tym drugim twierdzeniem się zgodzę, ale z zastrzeżeniem. Jeśli KP miałby wykorzystując inicjatywę wdrażać nową koncepcję, to powinna być to próba stworzenia instytucji niezależnego, ale utrzymywanego przez klub rzecznika praw kibiców. Prawnika, który za pieniądze KP reprezentowałby kibiców przed KP, instytucjami broniącymi praw konsumentów czy nawet sądami cywilnymi. Nie wierzę bowiem, że znajdzie się spośród „pikników” ktoś, kto poświęci własny czas i pieniądze działając w imieniu ogółu. Nie wierzę niestety także w to, że KP stworzy ograniczającą własną władze instytucję. Nie wierzę, bo symbol zaawansowanej kultury corporate governance nie może zostać wprowadzony w rzeczywistości, w której nikomu nie mieszczą się w głowie podstawowe zasady biznesowej etyki. Dlatego, nawet jeśli KP ma inicjatywę, to z niej nie skorzysta.

Marmar popełnia błąd we wnioskach z dwóch powodów. Nie dostrzega, że konflikt między KP i częścią kibiców reprezentowaną przez SKLW jest naturalny, oraz próbuje odwołać się do rozwiązań, które po Wilnie straciły racje bytu. Obecny pat będzie trwał aż do momentu, gdy na scenę wejdzie trzeci aktor. Tym aktorem jest niedoceniana jak na razie większość kibiców nie angażująca się aktywnie w konflikt. Niestety, warunkiem koniecznym zaistnienia na scenie tego aktora jest świadomość roli jaką mógłby zagrać. Na razie „pikniki” to bezładna masa, nie mająca świadomości kim są. A są konsumentami mającymi swoje prawa. Dopiero gdy to zrozumieją i zaczną się domagać przestrzegania tych praw, „stary konflikt” straci rację bytu i przestanie istnieć.

Umieść na Twitterze 

Wybory mają wpływ na kariery nie tylko polityków. Kilka godzin po tym jak stało się jasne, że polityczna kariera posła Wójcika została zakończona, zamienił on ławkę sejmową na trenerską. Kiedyś Wójcik uzależniał przyjęcie posady od gwarancji zarządu, że drużyna którą miałby przejąć utrzyma się w lidze (sic!). Teraz, po dwóch latach przerwy w zawodzie, wcześniejeszym nieudanym próbom przywrócenia świetności Radomiaka, uratowania Świtu Nowy Dwór i Widzewa, ma zrobić coś w Pruszkowie. Prawdopodobnie będzie to kabaret. Konferansjerka już jest:

“Nie ukrywam, że ciągnie wilka do lasu – powiedział PAP Janusz Wójcik. – Parlamentarzystą się bywa, a ja zawsze powtarzałem, że byłem, jestem i będę trenerem. Nawet gdybym został posłem w nowej kadencji, chciałem wrócić na ławkę trenerską. Cały czas byłem związany z futbolem, na bieżąco śledziłem rozgrywki ligowe i z zazdrością patrzyłem na innych szkoleniowców. Nieudane wybory tylko przyspieszyły moją decyzję”.

W sumie dobrze, że przegrał. Jeśli zacząłby spełniać swoje marzenia, mógłby dostać karoshi, a tego mu nie życzę. Szkoda tylko młodych chłopaków ze Znicza.

A jeśli już mowa o wyborach, to z pewnością bardzo przeżywał je mój ulubiony pierwszoligowy prezes. Wygrana rządzącej partii byłaby dla niego gwarancją, że będzie rządził w Lubinie aż do momentu, gdy partia rzuci go na inny odcinek. Mógłby się przydać, przecież w ciągu roku stał się profesjonalistą pełną gębą. Ciekawe tylko, czy ktoś inny niż partyjni koledzy to doceni:

“Przekonamy się, jak bardzo upolitycznione są spółki w Polsce. Czy liczą się kompetencje, czy przynależność partyjna” - mówi prezes Zagłębia.

Powiedział to człowiek, który swoją „karierę” rozpoczął dzięki znajomościom w młodzieżówce partii politycznej a sfinansował ją państwowymi pieniędzmi.

Uprzedzając, naprawdę nie mam nic do Zagłębia Lubin. 

Umieść na Twitterze 

Nie sądziłem, że Dariusz Wdowczyk spowoduje jeszcze kiedyś, że opadnie mi szczęka. A jednak!

Aż 150 tysięcy złotych żąda od klubu były trener Legii Warszawa. Sprawę rozstrzygnie sąd polubowny PZPN. Chodzi o premię za… trzecie miejsce, które zespół z Łazienkowskiej wywalczył w ubiegłym sezonie. Dariusz Wdowczyk prowadził broniącą mistrzowskiego tytułu Legię w 20 kolejkach. 7 kwietnia warszawianie przegrali w Zabrzu z Górnikiem 0:1. Wdowczyk stracił pracę. Drużyna zajmowała wówczas siódmą lokatę. Z dziesięciu kolejnych spotkań Legia wygrała siedem, przegrała trzy. Zespół prowadził już Jacek Zieliński i awansował z drużyną na trzecie miejsce dające awans do Pucharu Intertoto.

Nagrodą dla trenera za trzecie miejsce była właśnie kwota 150 tys. zł. – Wdowczyk zapewnił nas, że właśnie po meczu w Zabrzu z drużyną stałby się cud i w tabeli byłaby już tylko wyżej – mówi prezes klubu Leszek Miklas. – Dla nas sprawa jest jasna, kiedy Dariusz Wdowczyk odchodził z klubu, zespół zajmował siódme miejsce. A za siódme miejsce żadnej premii nie przewidywaliśmy. Płacić nie zamierzamy, niech więc o wszystkim decyduje Sąd Polubowny PZPN.

Jeśli to prawda (a nic nie wskazuje na ty, by to była dziennikarka kaczka) to Wdowczyk przeszedł samego siebie. Biorąc pod uwagę żelazną logikę, którą się posługuje powinien teraz z niecierpliwością oczekiwać na fakturę za Juniora.

Umieść na Twitterze 

Kampania wyborcza dotknęła piłkę nożną. W zasadzie ciężko było spodziewać się, że będzie inaczej, wszak obie dziedziny życia naturalnie do siebie lgną, nie tylko w Polsce ale i na Świecie. Niestety, w naszym krajowym wydaniu mariaż piłki i polityki nie przypomina miłosnego związku, ale raczej seksualne molestowanie.

Poseł Adam Hofman, kandydat w nadchodzących wyborach, a „przy okazji” przyjaciel prezesa Zagłębia Lubin – Roberta Pietryszyna (to ten, który dziwił się, że we Wrocławiu zrywają billboardy Zagłębia) ściągnął do Konina drużynę Mistrza Polski. Wszystko w celu rozegrania sparingu z czwartoligowym Aluminium. Ciężko mówić o aspekcie sportowym wydarzenia, biorąc pod uwagę chociażby to, że mniej więcej w tym samym czasie miał odbyć się mecz Pucharu Ekstraklasy z Odrą Wodzisław. Decyzję podjął prezes, motywując to tak:

Gramy mecze z zespołami z niższych lig w celach promocyjnych. W przeszłości spotkaliśmy się z drużyną z Trzebiatowa. Po wyborach, żeby uniknąć podejrzeń o prowadzenie kampanii, zagramy w Nowej Soli. Chcę zmienić wizerunek Zagłębia, który przez lata nie był korzystny. A w Koninie warto zagrać również dlatego, że w tym mieście i w Turku pracują nasi skauci. Wypatrują utalentowanych piłkarzy.

Cały cytat jest zabawny, ale najbardziej rozbawiła mnie logika w trzecim zdaniu. Mniejsza jednak o pokrętne tłumaczenie aspektu politycznego. Przyjmijmy, że rzeczywiście Zagłębie pojechało do Konina w celach zmiany wizerunku miedziowego klubu. Prezes niestety nie mówi wśród kogo chciałby ów niekorzystny wizerunek zmieniać – ogólnie wśród polskich kibiców, wśród kibiców miast wielkości Konina w których nie ma na co dzień „wielkiej piłki”, czy może wśród kibiców z Konina. Sądząc po informacji, że klub grał już wcześniej w Trzebiatowie a niedługo będzie grał w Nowej Soli, można zaryzykować tezę, że Zagłębie Lubin ma niekorzystny wizerunek wśród kibiców z miast z ok. 100 tysiącami mieszkańców, w których nie ma pierwszoligowej piłki. Ciekaw jestem jak bardzo niekorzystny? I co mecz w Trzebiatowie zmienił?

Tournee po nowych rynkach to marketingowa rzeczywistość zachodnich klubów, która za sprawą Wisły Kraków dotarła w tym roku do Polski. Wszyscy jeżdżą tam, gdzie rynek jest duży i chłonny. Prawie wszyscy. Na „promocyjny” mecz Mistrza Polski w Koninie przyszło, patrząc po zdjęciach, jakieś 300 osób. Większość z nich to zapewne kibice Lecha Poznań.

No ale może za kilka lat, usłyszymy o nowym Iwańskim wyciągniętym z Turka przez skautów Zagłębia.

Umieść na Twitterze 

Na moim ulubionym legijnym forum rozgorzała po raz kolejny dyskusja o proteście „.Żylety”. Argumenty w niej używane sięgnęły głębokiej kibicowskiej historii. Śledząc całą sytuację z perspektywy piknika z Krytej zaczynam dochodzić do smutnego wniosku. Jakie znaczenie ma jeszcze w tej sytuacji jakakolwiek dyskusja?

Wychodzę z założenia, że jeśli ktoś czegoś od tego klubu wymaga, to, tak jak to działa w wszędzie indziej, powinien zastanowić się co daje w zamian. Ja nie wymagam wiele, chce tylko dobrej gry i sukcesów. Jestem w stanie i płacę za to, kupując bilet na mecze, czy opłacacając abonament C+. Jednocześnie pamiętam jak wspaniałe chwile przeżywałem tworząc doping jako zwykły kibic z Żylety. Nie popierając protestu nie chodzi mi o to, żeby nie było dopingu. Wszyscy, od małych dzieci, które jeszcze tego nie wiedzą, do seniorów chodzących na mecze od lat 50., go chcemy. Tylko rozróżnijmy doping od patologii.

Jeśli ktoś chce od klubu czegoś więcej, to musi mieć świadomość, że z czegoś musi jednocześnie rezygnować. Jeśli ktoś chce pomocy w pasji jaką jest kibicowanie, traci swoją anonimowość. Chcesz być wodzirejem? OK, zachęcaj ludzi do śpiewania, ale w taki sposób, żeby nie stanowiło to łamania prawa! Chcesz być reprezentantem wszystkich kibiców? OK, ale pamiętaj, że skoro wszystkich reprezentujesz, to za wszystkich odpowiadasz! Nie może być tak, że wymagasz ale nie chcesz dać nic w zamian. Nie może być tak, że chcesz szacunku za swoje działania, ale nie bierzesz za nie odpowiedzialności. Do niedawna było tak, że ostatnią rzeczą, której wymagał bezsilny klub było wzięcie przez kibiców  odpowiedzialności za ich czyny. Ktoś wreszcie był na tyle silny, że powiedział  “Dość”. I co się stało? Ten ktoś stał się wrogiem numer jeden. Takie zachowanie to patologia, a nie miłość, wierność i szacunek dla Legii.

Nawet jeśli na początku pojawiały się jakieś sensowne postulaty, to z dnia na dzień, z meczu na mecz protest pozbawiany jest resztek sensu i logiki. Każdy kolejny argument uzasadniający ten strajk jest bardziej absurdalny od poprzedniego. W błyskawicznym tempie wszystko zmierza do odkrycia smutnej prawdy. “Żyleta” broni się przeciwko pociągnięciu jej do odpowiedzialności za  swoje czyny. Oznacza to, że w tym momencie ciągle jest nieodpowiedzialna. A z nieodpowiedzialnymi ludźmi się nie rozmawia.

Umieść na Twitterze 

Napiszę tak – chciałem zająć się tym tematem już bardzo dawno temu, ale widocznie czekałem na jakiś impuls. Tematem jest pewien specyficzny dla stadionu na Łazienkowskiej zwyczaj:

Sytuacja wygląda następująco: Legia strzela bramkę, spiker Hadaj wrzeszczy imię strzelca, kryta skanduje strzelca nazwisko, spiker Hadaj pyta ile goli ma Legia, publika odpowiada, spiker Hadaj dziękuje, a wtedy kryta ryczy…

W dalszej części felietonista zastanawia się, co tak naprawdę krzyczą kibice Legii. Chyba tylko przez przekorę, bo w końcu dochodzi do słusznych wniosków:

I doprawdy nie jestem w stanie zrozumieć, dlaczego krzyczą to, co krzyczą. Może to jakaś nieznana mi forma kultu fallicznego? A może to wynik błędnego przekonania, że na stadionie werbalnie można dosłownie wszystko. Dlaczego nikt nie zwraca uwagi, że na stadionie są dzieci, kobiety, i to, że kilka tysięcy gardeł wysyła w powietrze jeden ogromny bluzg, może im po prostu przeszkadzać? Wiem, wiem, Łazienkowska to nie filharmonia, ale po co kląć bez sensu? [...] Krzyczcie ludzie po niemiecku, krzyczcie, jak wam się podoba, tylko nie róbcie z Warszawy wioski. Opamiętajcie się, do ch…

Człowiek piszący w szanującej się gazecie odwołuje się do kibicowskiego opamiętania się… Bez komentarza. Przecież nie o rozsądek tutaj chodzi. Tu chodzi o żywotne interesy tłumu czującego krew zranionego właśnie przeciwnika. Hadaj, dziękując za tylko-on-wie-co, krzyczy „Patrzcie! To jest nasze, przez nas wymyślone i to nie jest nasze ostatnie słowo i nikt nie ma prawa się przyczepić, bo to jest okrzyk radości, w oparciu o moją licencję spikera!”. Spiker staje się jednością z kibicami. Jest swój, bo przechytrzył wszystkich. To  megacwaniak.

Zastanawiam się, co takiego ma w sobie Wojciech Hadaj, że nikt nie jest w stanie skutecznie  wyeliminować wprowadzonego przez niego symbolu prymitywizmu. A może to nie jest kwestia możliwości, tylko chęci? Szczerze mówiąc, nigdy nie patrzyłem co dzieje się na Loży Honorowej, gdy cały stadion odpowiada spikerowi. Ktoś wie? Może tam też wszyscy wskazując palcem na zakole pod zegarem doznają tej niewytłumaczalnej euforii, albo przynajmniej siedzą zadowoleni po tym jak stadion właśnie sobie ulżył? Wtedy cofnąłbym określenie Hadaja megacwaniakiem. Wtedy megacwaniakiem byłby każdy prezes Legii, który trzyma Hadaja.

Umieść na Twitterze